اسرا

یادم نمی رود که یکی از دوستان وقتی از سفر به یکی از کشورهای اروپایی برگشته بود می گفت رفته بودم به یکی زا موسسات خیریه آنجا سر بزنم و برای کار اداری خویش با مسئولین در حال گفتگو بودم که دیدم یکی از هموطنان آمده و با اصرار از آنجا تقاضای کمک می کند، آنجا بود که با خود دنیا، دنیای عجیبی است هرکجا که سری بزنی می بینی که آسمان ملت افغانستان قابل تغییر نیست، او تعبیر می کرد که گفتم وای هرکجا برویم ظاهرا رنگ آسمان همان آبی  است و تغییر نمی کند، اما قضیه ای شبیه آن که برای یکی از شخصیت های ما در یکی از ادارات جمهوری اسلامی اتفاق افتاد با خود گفتم دوستم چه اشتباهی مرتکب می شود، آسمان مردم ما از مردمان عادی گرفته تا شخصیت های علمی، فرهنگی، سیاسی و.... همیشه ابری است نه آسمانی، رنگ آسمانی زیبایی دارد، شکوه دارد، عزت دارد، هرچند ابری نیز دارای رحمت های فرانی است اما رنگ آن دل گیر و شکننده است، غصه آور و دل تنگی را برای انسان وانمود می کند. تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل.